Wpisy oznaczone tagiem świat

Mars

Mars Węgiel na Ziemi, jest podstawowym budulcem żywych organizmów.Kierującym badaniami nad meteorytem był David McKay. Te kuleczki węgla przyćmiły wyobraźnię naukowca. Wyniki badań kolejnych próbek przyniosły jeszcze ciekawsze odkrycia. Wiązania chemiczne węgla w tych kulkach, są podobne do wiązań ziemskich organizmów. Przynajmniej jedna próbka obserwowana pod mikroskopem elektronowym, ujawniała strukturę dziwnie bliską organicznej. Prawie jak jakiś robak. Czy mógł to być ślad pierwotnego życia na Marsie? Mamy tu do czynienia albo z kompletną skamieliną bakterii, albo, chociaż z częścią tej bakterii, jednym segmentem. Definitywnie rzecz pochodzenia biologicznego. Jest to dowód na istnienie wczesnego życia na Marsie, lecz nie przekonano wszystkich do tej teorii. Liczne laboratoria na całym świecie prosiły o próbki w celu przeprowadzenia własnych badań. W końcu, po kilku miesiącach twardych debat, jedynym wnioskiem był… Brak jakiegokolwiek wniosku. Światło dzienne ujrzało mnóstwo prac popierających te badania, lecz równie liczna była ilość publikacji atakujących owy pomysł. Zanim Phoenix zdąży się czymś pochwalić zacznie się zupełnie nowa saga w dziejach poszukiwania wody na Marsie. Zdjęcia otrzymane z orbitera krążącego wokół planety, ukazują coś bardzo niespodziewanego. Okazało się, że na krawędzi najgłębszego, marsjańskiego wąwozu, w ostatnich latach pojawiła się jakaś ciecz. W 2001 roku orbiter sfotografował dokładnie ten sam punkt, ale zdjęcia nie ujawniały niczego interesującego. Najnowsze zdjęcia ukazują jakiś biały ślad, w wąwozie. Najprawdopodobniej jest to pozostałość po przepływie cieczy. Być może woda wystrzeliła tam z ziemi przepływając kilkaset metrów zanim zdążyła wyparować i zamarznąć. Nie wiadomo jeszcze, co mogło spowodować ten przepływ, podejrzewa się ciepło pochodzenia wewnętrznego, które planeta jeszcze podtrzymuje. Najwyraźniej płaszcz Marsa jest nadal aktywny sejsmicznie, a my mamy nadzieję, że gdzieś na Marsie znajdują się jakieś gejzery. Nie tylko z powodu naszej chęci znalezienia ciekłej wody, ale też, dlatego, że woda mogłaby być środowiskiem, w którym rozwija się i trwa życie. Oczywiście woda jest kluczem do znalezienia życia na Marsie.

Tagi: bakteria, Mars, organizmy, próbka, prowadzenie, świat, teoria, wniosek, żywe
Kategoria: Planety

Wpisy
- Ciekawostki
- Geologia
- Historia
- Planety
- Przyroda
- Słońce
- Ziemia

Archiwum

Grudzień 2011
Listopad 2011
Październik 2011
Wrzesień 2011
Sierpień 2011
O serwisie

Co to będzie znaczyło dla 1/3 populacji, mieszkającej blisko wybrzeży? Jeśli stopią się tylko lodowce górskie, poziom wód podniesie się o 30 cm, lody Grenlandii dodadzą 72 cm, a zachodnie pole lodowe 6 m. zalane mogą zostać dwa piętra dużych wieżowców. Ustalono, ile będzie wody, ale trzeba cofnąć się w czasie, by obliczyć, kiedy to się stanie. Wwiercono się w pokrywę Antarktydy i Grenlandii na głębokość 3200 m. Lodowe rdzenie dostarczyły zadziwiających informacji o zmianach klimatycznych w przeszłości. Około 11500 lat temu następowały gwałtowne zmiany klimatyczne, a niektóre były znaczne i szybkie, inne wydarzyły się w ciągu niecałej dekady. Naukowcy wierzą, że poznając przeszłość będą mogli przewidzieć przyszłość i dowiedzą się, jak się z tym problemem uporać. Temperatura lodu jest krytyczna: szybciej on spływa wraz ze wzrostem temperatury. Zapis przeszłych zmian pokazuje, jak pokrywa lodowa zachowuje się w różnych temperaturach. Wszystkie dane wprowadzono do modelu komputerowego, by móc przewidzieć przyszłość. Prognozy takiego wzrostu oparte zostały o symulacje komputerowe, które nie uwzględniały najnowszych odkryć na Grenlandii i Antarktydzie. Teraz niektórzy specjaliści uważają, że poziom morza mógłby się jeszcze bardziej podnieść. Sprawdzono, jaki to może mieć wpływ na wybrzeże w Arizonie. Najbardziej bezbronny na zalanie jest dolny Manhattan. Kiedy stopi się więcej lodowców i zacznie się reakcja łańcuchowa morza mogą się jeszcze bardziej podnieść i to znacznie szybciej, niż przewidują naukowcy. Najgorszy scenariusz, to podniesienie się poziomu mórz o 70 m po stopieniu się wszystkich lodowców świata. W ciągu dwudziestu lat glacjologia przeszła długą drogę. Naukowcy próbują zrozumieć, co się wydarzy w ciągu następnych 20 lat i później. Wciąż zastanawiają się, jak lodowce zareagują na ocieplenie klimatu, ale nadal jest więcej pytań, niż odpowiedzi. Musimy pamiętać, że ziemia to dynamiczna planeta, która ciągle się zmienia. Zaczynamy rozumieć konsekwencje tych zmian i zdajemy sobie sprawę, że częściowo jesteśmy za nie odpowiedzialni. Cokolwiek zrobimy, jesteśmy tylko małą częścią znacznie bardziej złożonego systemu naturalnego.

Niektórzy naukowcy uważają, że najnowsze badania na Antarktydzie i Grenlandii wskazują, że stopnienie lodu i podniesienie poziomu morza może nastąpić znacznie szybciej. Obecnie przewiduje się, że do końca tego wieku poziom mórz podniesie się o 43 cm. Wzrost poziomu morza to nie jedyna konsekwencja topnienia lodowców. Nie trzeba mieszkać na wybrzeżu, by odczuć jego skutki. Niektóre zakątki świata już odczuwają inny wymiar topnienia lodowców. W Himalajach jest 2700 jezior lodowcowych. Lawina skalna lub dzielenie się lodowca mogą wytworzyć fale na tyle silną, że przerwie barierę i spowoduje katastrofalną powódź. Naukowcy nazywają to powodzią lodowcową. W związku z tym bada się przeszłe powodzie, by przewidzieć ich występowanie w przyszłości. Sugeruje się, że Himalaje coraz bardziej są zagrożone powodziami lodowymi. Można oszacować, że w obecnych latach Himalaje nawiedzi jedna powódź rocznie. W Wenecji skutki podniesienia się wód już zbierają swoje żniwo. Problemy tego miasta mogą pokazać, jak będzie wyglądać życie w 2050 roku. Ostatnie hipotezy sugerują, że do końca wieku poziom wody w morzach podniesie się o 43 cm. W Wenecji poziom wód podnosi się od 300 lat, co zostało udokumentowane. Skutki tego już są dramatyczne. Już tam jest 23 cm niechcianej wody. W Polowie przez wzrost poziomu wód i w Polowie z powodu naturalnego osiadania. Powodzie utrudniają życie. W ciągu ostatnich stu lat Wenecję opuściło ponad 85 tyś. mieszkańców. Pozostali mieszkańcy porzucają partery domów i podnoszą miejskie chodniki. Trwają także prace nad większym projektem: 79 śluz spocznie na dnie głównych przesmykach, w których Adriatyk wpływa do laguny. Kiedy woda podniesie się o metr puste śluzy wypełnią się powietrzem i uniosą, tworząc barierę dla wody. Niektórzy naukowcy mają wątpliwości, co do skuteczności tego sposobu. Szacuje się, że miasto może zostać zalane poprzez sztormy i znaleźć się 2 m pod wodą. Dodatkowym argumentem jest przestarzałość projektu, który miał być przystosowany do zwykłego podnoszenia się poziomu wody. Nawet przewidywany wzrost do końca tego stulecia może rzucić miasto na kolana, ale w czasie sztormu skutki mogą być jeszcze gorsze. Jeśli poziom wód podniesie się o metr, zalana zostanie ponad polowa kraju oraz trzy główne miasta. Holendrzy z własnego doświadczenia znają niszczycielską moc fali sztormowej. Postrzegają oni inżynierię, jako rozwiązanie przyszłych kłopotów z falami sztormowymi. Zbudowano sztuczne bariery, by odciąć morze. Sieć barier, zapór i grobli kosztowała ponad 14 mld dolarów. 62 śluzy tworzą barierę o długości 3200 m, które zamykają się, gdy zbliża się sztorm. Kolejna zapora chroni milion mieszkańców i port Rotterdam. Niezależnie od tego, jak wysokie są zapory, poziom morza jest coraz wyższy i nie wszędzie da się zbudować sztuczne bariery. Nie tylko Holandia ma się czego obawiać. Takim miastem jest także Nowy Jork. Nowojorczycy mogą tego nie wiedzieć, ale zimą zagrażają im potężne wiatry północno wschodnie, a latem huragany, a wiadome jest, że Nowy Jork nawiedził już kiedyś potężny huragan. Przypuszcza się, że miasto to będzie bezbronne, jeśli przyjdzie huragan z falą sztormową. Do niszczącej siły huraganu wraz ze sztormem nie jest nawet potrzebny podwyższony poziom wód.

Kosmiczny portal

Wpisy oznaczone tagiem świat

Mars

Wpisy

Archiwum

O serwisie