Nurkowie wchodzą do wody w specjalnych skafandrach.To, co znajdują na dnie antarktycznego jeziora, jest dowodem wytrwałości niektórych form życia. Gąszcz mikroorganizmów mogących przetrwać w zimnym środowisku bez światła słonecznego. Większość ludzi twierdzi, że przy nasłonecznieniu rzędu 1% względem powierzchni, na dnie jeziora nie ma prawa zajść fotosynteza. Że organizmy takie nie będą mogły długo żyć bez światła. Okazało się, że fotosynteza jest tam możliwa już przy nasłonecznieniu rzędu 0,1% względem powierzchni. Te gąszcze mikroorganizmów to prawdziwe wrota do przeszłości. Nic tam nie oddycha, nie ma ryb, ani żadnych owadów, żadnych przerażających zwierząt, więc te kolonie mają okazję swobodnie się rozwijać bez ingerencji z zewnątrz. Mogą, zatem rosnąć w szczególny sposób. Czy możliwym jest, aby podobna forma mikrobu mogła nadal żyć, głęboko pod powierzchnią Marsa? Zwłaszcza w obszarach bogatych w wodór? Andersen ze swoją ekipą przyjmują taką możliwość. Na pewno jest to warte uwagi. Oczywiście, te nowe rewelacje ponownie wzbudzają kontrowersje wśród naukowców, dzieląc ich na zwolenników i przeciwników wysnuwanych teorii. Wielu naukowców było przekonanych, że to, co znaleziono w skale, było jedynie dziełem geologicznym.Większość ludzi powiedziałaby, że nie było żadnych dowodów pochodzenia biologicznego w marsjańskim meteorycie. Że początkowe teorie były błędne. Prace nad meteorytem są kontynuowane. Ale nawet, jeśli nie potwierdzi się, że skała ta zawiera oznaki życia, ALH84001 wystarczająco ożywił zainteresowanie poszukiwania życia na czerwonej planecie. Jak na ironię, dalsze poszukiwania życia na Marsie, doprowadziły naukowców znów na Antarktydę. Warunki tu panujące są analogiczne do warunków marsjańskich. Poszukiwanie życia, które zdołałoby prosperować w tak ekstremalnie trudnych warunkach, może rzucić światło gdzie i jak mogło istnieć kiedyś życie na czerwonej planecie. Pewien astrobiolog, Dale Andersen, skupił się na środowisku, jakim jest dno jeziora, każdego roku przykrywane grubą warstwą lodu. Zbudowano dużą, miedzianą cewkę indukcyjną. Kładzie się ją na lodzie, topi ona lód i w gorącej wodzie wędruje do dna jeziora. Po około 24 godzinach otrzymujemy piękny otwór, przez który mogą wejść nurkowie.

Rzeki są to wody powierzchniowe płynące. Rzeki możemy podzielić na stałe, epizodyczne oraz okresowe. Rzeki stałe płyną cały czas, niezależnie od pory roku czy od opadów, najwyżej poziom ich wody jest różny. Rzeki okresowe regularnie pojawiają się i znikają, na przykład nie ma ich w porze suchej, a pojawiają się w porze deszczowej. Natomiast rzeki epizodyczne pojawiają się nieregularnie. Tak jest między innymi na pustyniach, gdzie nawet i dziesięć lat może nie padać deszcz, a jak już dojdzie do opadu, to jest on gwałtowny i rwącą wodą wypełniają się uedy zwane również wadi, czyli koryta rzek epizodycznych. Rzeki najczęściej zaczynają się przy źródle, choć część z nich powstaje z wody z topniejącego lodowca czy też z opadów deszczu. Przy początku rzeki znajduje się bieg górny, w którym rzeka najczęściej płynie w górach, a więc woda porusza się bardzo szybko. Potem wyróżnia się bieg środkowy, a na końcu bieg dolny, w którym rzeka uchodzi do morza albo do oceanu. Niektóre rzeki nie uchodzą do morza, ale na przykład wyparowują. Sztucznymi zbiornikami wodnymi nazywamy te zbiorniki wody powierzchniowej, które powstały dzięki działalności człowieka. Wśród nich wyróżniamy kanały oraz sztuczne jeziora. Kanały powstały po to, aby skracać sobie morską drogę pomiędzy oceanami, rzekami czy jeziorami. Na świecie najbardziej popularnym kanałem jest Kanał Sueski łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym, które łączy się z Oceanem Indyjskim. Dzięki niemu statki z Oceanu Indyjskiego nie muszą opływać Afryki, aby dostać się na przykład do południowej Europy. Innym znanym kanałem jest Kanał Panamski, który łączy Ocean Spokojny z Oceanem Atlantyckim. Często jednak firmy transportowe dopływają do jednego wybrzeża Stanów Zjednoczonych, gdzie towar jest transportowany pociągami do drugiego wybrzeża i tam załadowywany na inny statek. Sztuczne jeziora to zbiorniki wody powierzchniowej, które powstały dzięki zbudowaniu zapory wodnej. Warto wspomnieć, że niektóre zapory wodne prezentują się bardzo ładnie oraz sprawiają niesamowite wrażenie. Część z wód znajduje się pod powierzchnią ziemi. Tak zwane wody zaskórne znajdują się blisko powierzchni ziemi, dlatego też są zanieczyszczone i nie nadają się do spożycia, natomiast poziom wód zaskórnych waha się w zależności od ilości opadów. Natomiast im głębiej znajdują się wody podziemne, tym są cieplejsze. Najlepsze wody podziemne są ze wszystkich stron otoczone skałą nieprzepuszczalną, a uzbierały się tam one wiele tysięcy lat temu. Z wodami podziemnymi związane jest zjawisko krasowe. Ma ono miejsce wtedy, kiedy woda podziemna rozpuszcza wapienie, dolomity i gipsy, w wyniku czego powstaje wiele nowych form. Między innymi tworzą się jaskinie podziemne wraz ze stalaktytami, stalagmitami i stalagnatami. Jeżeli część dna koryta rzeki jest zrobiona ze skał rozpuszczalnych, to może się zdarzyć, że rzeka będzie wpadać do powstałej jaskini. Takie miejsce nazywa się ponorem. W miejscu, gdzie woda z podziemnych jaskiń wypływa na powierzchnię ziemi, powstaje źródło. Wśród wód podziemnych wyróżnia się również termy oraz cieplice.