Niektórzy naukowcy uważają, że najnowsze badania na Antarktydzie i Grenlandii wskazują, że stopnienie lodu i podniesienie poziomu morza może nastąpić znacznie szybciej. Obecnie przewiduje się, że do końca tego wieku poziom mórz podniesie się o 43 cm. Wzrost poziomu morza to nie jedyna konsekwencja topnienia lodowców. Nie trzeba mieszkać na wybrzeżu, by odczuć jego skutki. Niektóre zakątki świata już odczuwają inny wymiar topnienia lodowców. W Himalajach jest 2700 jezior lodowcowych. Lawina skalna lub dzielenie się lodowca mogą wytworzyć fale na tyle silną, że przerwie barierę i spowoduje katastrofalną powódź. Naukowcy nazywają to powodzią lodowcową. W związku z tym bada się przeszłe powodzie, by przewidzieć ich występowanie w przyszłości. Sugeruje się, że Himalaje coraz bardziej są zagrożone powodziami lodowymi. Można oszacować, że w obecnych latach Himalaje nawiedzi jedna powódź rocznie. W Wenecji skutki podniesienia się wód już zbierają swoje żniwo. Problemy tego miasta mogą pokazać, jak będzie wyglądać życie w 2050 roku. Ostatnie hipotezy sugerują, że do końca wieku poziom wody w morzach podniesie się o 43 cm. W Wenecji poziom wód podnosi się od 300 lat, co zostało udokumentowane. Skutki tego już są dramatyczne. Już tam jest 23 cm niechcianej wody. W Polowie przez wzrost poziomu wód i w Polowie z powodu naturalnego osiadania. Powodzie utrudniają życie. W ciągu ostatnich stu lat Wenecję opuściło ponad 85 tyś. mieszkańców. Pozostali mieszkańcy porzucają partery domów i podnoszą miejskie chodniki. Trwają także prace nad większym projektem: 79 śluz spocznie na dnie głównych przesmykach, w których Adriatyk wpływa do laguny. Kiedy woda podniesie się o metr puste śluzy wypełnią się powietrzem i uniosą, tworząc barierę dla wody. Niektórzy naukowcy mają wątpliwości, co do skuteczności tego sposobu. Szacuje się, że miasto może zostać zalane poprzez sztormy i znaleźć się 2 m pod wodą. Dodatkowym argumentem jest przestarzałość projektu, który miał być przystosowany do zwykłego podnoszenia się poziomu wody. Nawet przewidywany wzrost do końca tego stulecia może rzucić miasto na kolana, ale w czasie sztormu skutki mogą być jeszcze gorsze. Jeśli poziom wód podniesie się o metr, zalana zostanie ponad polowa kraju oraz trzy główne miasta. Holendrzy z własnego doświadczenia znają niszczycielską moc fali sztormowej. Postrzegają oni inżynierię, jako rozwiązanie przyszłych kłopotów z falami sztormowymi. Zbudowano sztuczne bariery, by odciąć morze. Sieć barier, zapór i grobli kosztowała ponad 14 mld dolarów. 62 śluzy tworzą barierę o długości 3200 m, które zamykają się, gdy zbliża się sztorm. Kolejna zapora chroni milion mieszkańców i port Rotterdam. Niezależnie od tego, jak wysokie są zapory, poziom morza jest coraz wyższy i nie wszędzie da się zbudować sztuczne bariery. Nie tylko Holandia ma się czego obawiać. Takim miastem jest także Nowy Jork. Nowojorczycy mogą tego nie wiedzieć, ale zimą zagrażają im potężne wiatry północno wschodnie, a latem huragany, a wiadome jest, że Nowy Jork nawiedził już kiedyś potężny huragan. Przypuszcza się, że miasto to będzie bezbronne, jeśli przyjdzie huragan z falą sztormową. Do niszczącej siły huraganu wraz ze sztormem nie jest nawet potrzebny podwyższony poziom wód.

Kosmiczny portal © 2012