Choć pogoda to zjawisko, które potrafi zmieniać się w mgnieniu oka, co niejednokrotnie przyprawia nas o zmęczenie i złe samopoczucie, to tak naprawdę pogoda zwykle sprawia nam wiele przyjemności. Czasami nawet zła pogoda jest potrzebna, bowiem chociażby padający deszcz potrafią sprawić nam wiele przyjemności, bowiem deszcz polepsza atmosferę powietrza, sprawia, że rosną rośliny i ziemia nie jest taka sucha, dzięki czemu wszędzie czuje się przyjemne świeże powietrze, co jest nam niejednokrotnie potrzebne. Jednak zwykle najbardziej sprzyjająca jest dla nas pogoda, która nazywana jest przez nas piękną pogodą. Piękna pogoda sprawia, że chce nam się żyć, że wszystko co widzimy wygląda wspaniale. Czego to zasługa? Otóż najczęściej zasługą tej pięknej pogody są pewne pogodotwórcze czynniki, czyli przede wszystkim słońce, które sprawia ludziom największą przyjemność. To słońce jest największym czynnikiem, który powoduje, że człowiek czuje się wspaniale i jego życie nie tylko wydaje się piękniejsze, ale po prostu takie jest. Słońce niejednokrotnie określa się jako najlepszego przyjaciela człowieka, bowiem powoduje, że czuje on się dzięki niemu wspaniale. Słońce, które widzimy za oknem, budząc się rano i myśląc, że znowu trzeba wstać, słońce powoduje, że od razu zmienia się nasze myślenie i pierwsze promienie słońca pobudzają nas do działania. Potrzeba słońca zauważalna jest jednak nie tylko wśród ludzi, ale przede wszystkim w przyrodzie, która potrzebuje słońca do tego, by móc rozwijać się zarówno dla siebie jak i po to, aby móc służyć nam. My potrzebujemy słońca przede wszystkim do tego aby poczuć się lepiej, bo słońce polepsza nasz humor, albo po prostu po to, aby nasze ciało zyskało lepszy wygląd poprzez opaleniznę, która jest przez ludzi bardzo pożądana. Natomiast jeśli chodzi o rośliny, to wiemy przecież, że potrzebują one słońca do życia i do tego aby wytwarzać potrzebny nam do życia tlen. Wszystko jest połączone pewnymi zależnościami, a więc bez pewnego elementu niejednokrotnie ciężko byłoby sprawić, by świat funkcjonował odpowiednio. Słońce jest jednym z takich czynników nam do życia niezbędnych.

Zderzenie to zapewniło planecie ochronna atmosferę, pole magnetyczne, księżyc. Gdyby derenie to nie nastąpiło, nie byłoby możliwości rozkwitu tak bujnego i złożonego życia. Jest jeszcze inny czynnik, istotny dla rozwoju życia. Jest nim lokalizacja globu. Ważna jest tu pozycja w układzie słonecznym. Gdyby ulokowana była na pozycji marsa, byłoby zbyt zimno dla życia. Gdyby była na miejscu Wenus, byłoby zbyt gorąco, a każda woda wygotowałaby się. Miejsce, w jakim jest usytuowana, jest idealne, bo temperatura jest odpowiednia dla wody, najbardziej podstawowego składnika dl organizmów żyjących na powierzchni. Ziemia ma też szczęśliwe położenie z innych powodów. Tworzenie się życia umożliwiła także długowieczność naszego słońca. Jest jeszcze jeden szczęśliwy zbieg okoliczności, od którego zależy życie na ziemi, jest to jupiter. Jest on ponad 300 razy większy od ziemi. Jego potężne pole grawitacyjne przyciąga niebezpieczne obiekty, które inaczej mogłyby uderzać w ziemię. Można go porównać do ochronnej tarczy ziemi. Jego skuteczność była już obserwowana przez naukowców. Bez jupitera, ziemia byłaby narażona na wielkie zderzenia, mniej więcej co 10 tysięcy lat. Nasz, ziemski księżyc jest niezwykły przez sposób, w jaki się uformował: jest nadzwyczaj duży i leży wyjątkowo blisko, dlatego jego wpływ na rozwój ziemi był wyraźny. Wprowadza na naszą planetę najbardziej znane nam rytmy – przypływy. Jednak przypływy nie są największym darem księżyca. Odpowiada on za stabilność klimatu na naszej planecie i za pory roku. Wpływ grawitacji księżyca zapobiega rozbujaniu się ziemi w kosmosie, co mogłoby spowodować klimatyczny chaos.; temperatury wahałyby się od wrzenia, do dużo, poniżej zera. Naukowcy obserwują niepokojące zmiany na księżycu, które świadczą o tym, ze nie możemy być go do końca pewni. Systematycznie jest mierzona odległość księżyca od ziemi. Codzienne pomiary wykazują, że księżyc oddala się od nas 3,8 cm rocznie. Wskazuje to na fakt, że kiedyś go stracimy. Nie jest to jednak powód do paniki. Zanim to się stanie, miną miliardy lat, więc póki żyjemy, korzystajmy odpowiednio z daru, jaki cudem otrzymaliśmy przez czysty przypadek i uszanujmy go.