Spekulacje

Jeśli życie występuje gdzieś jeszcze w naszej galaktyce lub poza nią, to czy te warunki będą musiały nadal obowiązywać?Czy pozaziemskie życie opierałoby się także na wodzie i węglu? Czy DNA ukształtowałoby inteligentne życie i czy obce istoty mogły być do nas podobne? Naukowcy poświęcają dożo czasu na rozważania tego typu pytań i spekulacje nad formami, jakie mogłyby przyjąć obcy. Za pomocą danych, przesłanych przez teleskop Speecera tworzy się obrazy obiektów, znajdujących się w dalekiej przestrzeni kosmicznej. Próbuje się znaleźć najlepsze sposoby wizualizacji, pomagających wyjaśnić złożone techniczne idee. Właśnie, poprzez ich zobrazowanie planety, okrążające inne gwiazdy, sposób, w jaki tworzą się gwiazdy i mgławice, procesy, mające miejsce w galaktyce i w odległym wszechświecie, aż po krańce czasu, gdy miał miejsce wielki wybuch. Na podstawie zebranych danych można przedstawić prawdopodobne formy życia w kosmosie. Jako miejsce życia obcych można wybrać przykładowo Jowisz. Jest to olbrzymie wyzwanie, gdyż Jowisz jest właściwie olbrzymią, gazową kulą. Oczywiście, są to wywody czysto teoretyczne, jak dotąd niepotwierdzone konkretnymi dowodami. W przypadku Jowisza nie można mówić o jakiejkolwiek powierzchni.Atmosfera Jowisza składa się z gazów: z wodoru i helu, mimo to jest bogata w związki organiczne i gdy zagłębić się w atmosferę, okaże się, że panuje tam coraz wyższa temperatura i coraz wyższe ciśnienie. Powołując się na jedyny, znany nam model życia zadano pytanie, co jest potrzebne ziemskim formom życia? Potrzebne są źródła energii, substancje chemiczne, niezbędne do stworzenia życia na ziemi, a może raczej potrzeba jest tego, z czego zbudowane jest życie. Na Jowiszu głównym źródlę energii jest słabe promieniowanie słoneczne, docierające do górnych warstw atmosfery. Jedynym, znanym źródlę substancji chemicznych, które mogłyby być zastosowane, jako budulec życia są związki, kłębiące się w warstwie chmur Jowisza. Biorąc pod uwagę potencjalną formę życia, która mogłaby wykorzystywać długoterminowo ob. Źródła, może to być żywy balon gazowy, który mógłby się bardzo długo unosić w górnych warstwach atmosfery Jowisza. Powinien być to balon na ogrzane powietrze. Organizm ten to bardziej roślina, niż zwierzę. Mogłoby to posiadać umiejętność lewitowania, przynajmniej za dnia. To bardzo dziwny i trudny do wyobrażenia stwór.

Tagi: charakter, obraz, planeta, spekulacja, węgiel, woda, występowanie, ziemia
Kategoria: Planety

Wpisy
- Ciekawostki
- Geologia
- Historia
- Planety
- Przyroda
- Słońce
- Ziemia

Archiwum

Grudzień 2011
Listopad 2011
Październik 2011
Wrzesień 2011
Sierpień 2011
O serwisie

Co to będzie znaczyło dla 1/3 populacji, mieszkającej blisko wybrzeży? Jeśli stopią się tylko lodowce górskie, poziom wód podniesie się o 30 cm, lody Grenlandii dodadzą 72 cm, a zachodnie pole lodowe 6 m. zalane mogą zostać dwa piętra dużych wieżowców. Ustalono, ile będzie wody, ale trzeba cofnąć się w czasie, by obliczyć, kiedy to się stanie. Wwiercono się w pokrywę Antarktydy i Grenlandii na głębokość 3200 m. Lodowe rdzenie dostarczyły zadziwiających informacji o zmianach klimatycznych w przeszłości. Około 11500 lat temu następowały gwałtowne zmiany klimatyczne, a niektóre były znaczne i szybkie, inne wydarzyły się w ciągu niecałej dekady. Naukowcy wierzą, że poznając przeszłość będą mogli przewidzieć przyszłość i dowiedzą się, jak się z tym problemem uporać. Temperatura lodu jest krytyczna: szybciej on spływa wraz ze wzrostem temperatury. Zapis przeszłych zmian pokazuje, jak pokrywa lodowa zachowuje się w różnych temperaturach. Wszystkie dane wprowadzono do modelu komputerowego, by móc przewidzieć przyszłość. Prognozy takiego wzrostu oparte zostały o symulacje komputerowe, które nie uwzględniały najnowszych odkryć na Grenlandii i Antarktydzie. Teraz niektórzy specjaliści uważają, że poziom morza mógłby się jeszcze bardziej podnieść. Sprawdzono, jaki to może mieć wpływ na wybrzeże w Arizonie. Najbardziej bezbronny na zalanie jest dolny Manhattan. Kiedy stopi się więcej lodowców i zacznie się reakcja łańcuchowa morza mogą się jeszcze bardziej podnieść i to znacznie szybciej, niż przewidują naukowcy. Najgorszy scenariusz, to podniesienie się poziomu mórz o 70 m po stopieniu się wszystkich lodowców świata. W ciągu dwudziestu lat glacjologia przeszła długą drogę. Naukowcy próbują zrozumieć, co się wydarzy w ciągu następnych 20 lat i później. Wciąż zastanawiają się, jak lodowce zareagują na ocieplenie klimatu, ale nadal jest więcej pytań, niż odpowiedzi. Musimy pamiętać, że ziemia to dynamiczna planeta, która ciągle się zmienia. Zaczynamy rozumieć konsekwencje tych zmian i zdajemy sobie sprawę, że częściowo jesteśmy za nie odpowiedzialni. Cokolwiek zrobimy, jesteśmy tylko małą częścią znacznie bardziej złożonego systemu naturalnego.

Niektórzy naukowcy uważają, że najnowsze badania na Antarktydzie i Grenlandii wskazują, że stopnienie lodu i podniesienie poziomu morza może nastąpić znacznie szybciej. Obecnie przewiduje się, że do końca tego wieku poziom mórz podniesie się o 43 cm. Wzrost poziomu morza to nie jedyna konsekwencja topnienia lodowców. Nie trzeba mieszkać na wybrzeżu, by odczuć jego skutki. Niektóre zakątki świata już odczuwają inny wymiar topnienia lodowców. W Himalajach jest 2700 jezior lodowcowych. Lawina skalna lub dzielenie się lodowca mogą wytworzyć fale na tyle silną, że przerwie barierę i spowoduje katastrofalną powódź. Naukowcy nazywają to powodzią lodowcową. W związku z tym bada się przeszłe powodzie, by przewidzieć ich występowanie w przyszłości. Sugeruje się, że Himalaje coraz bardziej są zagrożone powodziami lodowymi. Można oszacować, że w obecnych latach Himalaje nawiedzi jedna powódź rocznie. W Wenecji skutki podniesienia się wód już zbierają swoje żniwo. Problemy tego miasta mogą pokazać, jak będzie wyglądać życie w 2050 roku. Ostatnie hipotezy sugerują, że do końca wieku poziom wody w morzach podniesie się o 43 cm. W Wenecji poziom wód podnosi się od 300 lat, co zostało udokumentowane. Skutki tego już są dramatyczne. Już tam jest 23 cm niechcianej wody. W Polowie przez wzrost poziomu wód i w Polowie z powodu naturalnego osiadania. Powodzie utrudniają życie. W ciągu ostatnich stu lat Wenecję opuściło ponad 85 tyś. mieszkańców. Pozostali mieszkańcy porzucają partery domów i podnoszą miejskie chodniki. Trwają także prace nad większym projektem: 79 śluz spocznie na dnie głównych przesmykach, w których Adriatyk wpływa do laguny. Kiedy woda podniesie się o metr puste śluzy wypełnią się powietrzem i uniosą, tworząc barierę dla wody. Niektórzy naukowcy mają wątpliwości, co do skuteczności tego sposobu. Szacuje się, że miasto może zostać zalane poprzez sztormy i znaleźć się 2 m pod wodą. Dodatkowym argumentem jest przestarzałość projektu, który miał być przystosowany do zwykłego podnoszenia się poziomu wody. Nawet przewidywany wzrost do końca tego stulecia może rzucić miasto na kolana, ale w czasie sztormu skutki mogą być jeszcze gorsze. Jeśli poziom wód podniesie się o metr, zalana zostanie ponad polowa kraju oraz trzy główne miasta. Holendrzy z własnego doświadczenia znają niszczycielską moc fali sztormowej. Postrzegają oni inżynierię, jako rozwiązanie przyszłych kłopotów z falami sztormowymi. Zbudowano sztuczne bariery, by odciąć morze. Sieć barier, zapór i grobli kosztowała ponad 14 mld dolarów. 62 śluzy tworzą barierę o długości 3200 m, które zamykają się, gdy zbliża się sztorm. Kolejna zapora chroni milion mieszkańców i port Rotterdam. Niezależnie od tego, jak wysokie są zapory, poziom morza jest coraz wyższy i nie wszędzie da się zbudować sztuczne bariery. Nie tylko Holandia ma się czego obawiać. Takim miastem jest także Nowy Jork. Nowojorczycy mogą tego nie wiedzieć, ale zimą zagrażają im potężne wiatry północno wschodnie, a latem huragany, a wiadome jest, że Nowy Jork nawiedził już kiedyś potężny huragan. Przypuszcza się, że miasto to będzie bezbronne, jeśli przyjdzie huragan z falą sztormową. Do niszczącej siły huraganu wraz ze sztormem nie jest nawet potrzebny podwyższony poziom wód.

Kosmiczny portal

Spekulacje

Wpisy

Archiwum

O serwisie